خاستگاه اصلى : امريكاى شمالى ، اوهايو ، ميسورى ، جنگل‌هاى بين نيوانگلاند ، جرجيا و مريلاند مىباشد و از آنجا به نقاط ديگر گسترش يافته و در دانمارك و رومانى كاشته شده است . در ايران وجود ندارد . تاريخچه : نام جنس از Jove - Jupiter ) Jovis glans و ( Glans - Acorn يا بلوط ژوپيتر گرفته شده و اين نامى است كه پلينى به Juglans regia داده است . چه برطبق افسانه‌هاى رومى اين گردو خوراك ژوپيتر خداى خدايان و ديگر الهه‌ها مىباشد . نام گونه Cinerea به مناسبت خاكسترى بودن رنگ پوست به گياه داده شده است . بوميان امريكا از زمان قديم از پوست درخت به عنوان مسهل و مقوى و تسكين‌دهنده دردهاى مفصلى و رماتيسم و از پوست ، برگ و پوست ميوه براى رنگ كردن لباس استفاده مىنمايند . در قرن نوزدهم به عنوان داروى مشكلات هاضمه و مسهل مصرف زيادى داشته و گفته شده است كه در دوران آبستنى مىتوان آن را مصرف نمود و مدتها از پوست هسته در ديابت استفاده شده است . قسمت مورد استفاده در درمان : پوست داخلى ، مغز دانه و روغن . تركيبات شيميائى : نفتاكينون‌ها مانند جوگلون Juglone ، جوگلاندين Juglandine كه اثر آنها مانند آنتروكينون‌ها مىباشد كه در سناى اسكندريه و روبارب وجود دارند ، Juglandic acid ، روغن ثابت ، اسانس و تانن . خواص درمانى : جوگلون Joglone ضد ميكروب ، ضد انگل ، مسهل و مقوى و جوگلاندين صفرابر مىباشد . اگر به عصاره الكلى پوست داخلى آب اضافه شود جوگلاندين رسوب مىنمايد . موارد مصرف درمانى : يرقان مزمن ، يبوست ، بيمارىهاى پوست نظير اكزما ، تبخال ، اكنه ، زردزخم ، پمفيگوس Pemphigus . از مغز دانه كه خوراكى است در يبوست مزمن و همراه با زنجبيل به عنوان ضد نفخ و از روغن حاصل در آشپزى استفاده مىشود و داراى اثرات پائين‌آورنده كلسترول خون و ضد انگل مىباشد و در يبوست همراه با سوءهاضمه موثر است .